(سایت پایان نامه ) - دانلود پایان نامه

متن کامل پایان نامه را در سایت منبع fuka.ir می توانید ببینید2-3-2 روش ارزیابی برای اراضی دیم2-3-2-1 طبقه بندی قابلیت اراضی به روش وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا
در این سیستم سه نوع گروه بندی شامل کلاس، زیر کلاس و واحد اراضی وجود دارد. حداقل محدودیت در کلاس یک و حداکثر محدودیت در کلاس هشت می باشد. کلاس، تناسب کلی زمین را برای دیم کاری نشان می دهد (گیوی، 1376).
2-3-2-2 سیستم پارامتریک
این سیستم قابلیت فعلی و آتی اراضی را بر حسب باروری بیان می کند. در این سیستم 9 عامل که در باروری نقش تعیین کننده دارند در نظر گرفته می شوند. این عوامل عبارتند از: رطوبت، وضعیت زهکشی، عمق موثر خاک، بافت و ساختمان، درصد اشباع بازی، غلظت املاح محلول، میزان ماده آلی، ظرفیت تبادل کاتیونی رس و میزان کانی های حاوی کاتیون های بازی. بسته به میزان محدودیتی که هر یک از عوامل ایجاد می کنند درصدی بین 0 و 100 به آن ها اختصاص داده می شود. هرچه محدودیت یک عامل بیشتر باشد، درصد تخصیصی به صفر نزدیک تر می شود. شاخص باروری که خود به صورت درصد بیان می شود از حاصلضرب این درصدها به دست می آید. با استفاده از این شاخص، اراضی به 5 کلاس عالی، خوب، متوسط، فقیر و خیلی فقیر طبقه بندی می شوند(گیوی، 1376).
--------------------------------------------------- نکته مهم : هنگام انتقال متون از فایل ورد به داخل سایت بعضی از فرمول ها و اشکال (تصاویر) درج نمی شود یا به هم ریخته می شود یا به صورت کد نمایش داده می شود ولی در سایت می توانید فایل اصلی را با فرمت ورد به صورت کاملا خوانا خریداری کنید: سایت مرجع پایان نامه ها (خرید و دانلود با امکان دانلود رایگان نمونه ها) : elmyar.net --------------------------------------------------- 2-3-2-3 طبقه بندی اراضی برای مناطق حارّه
همان روش پارامتریک ریکوایر و همکاران(1970) است که توسط سایس و فرانکارت در سال 1971 با شرایط محیطی مناطق حارّه تطبیق داده شد.
2-3-3 ارزیابی اراضی به روش فائوتا سال 1970 بسیاری از کشورها، روش های ارزیابی جداگانه ای را استفاده می کردند و این باعث می شد تا تبادل اطلاعات دشوار باشد. بنابراین بطور آشکار نیاز به یک مباحثه بین المللی برای دستیابی به یک روش استاندارد احساس شد. کارهای مقدماتی در دو کمیته در هلند و دیگری در سازمان فائو انجام شد. در اکتبر 1972 اجلاس بین المللی توسط متخصصان در واگنینگن تشکیل شد و در مورد تهیه چهارچوب ارزیابی اراضی صحبت شد. در سال 1974 اولین نسخه این چهارچوب منتشر شد. بعد از آن در ژانویه 1975، نشستی در رم در کشور ایتالیا صورت گرفت، که بعد از رفع محدودیت های نسخه اول، نسخه دوم تحت عنوان بولتن شماره 32 فائو در سال 1976 منتشر گردید (فائو، 1976).

پاسخ دهید