پژوهش user873

سه‌شنبه 28 شهریور 1396 ساعت 06:35
مطالعهای در سال 2009 توسط Piort Galecki و همکارانش بر روی ارتباط بین چند شکلی عملکردی CAT C-262T و احتمال افسردگی صورت گرفت که نتایج بدست آمده نشان داد هیچ ارتباط معنی داری بین چند شکلی ژن کاتالاز و خطر […]

پژوهش user873

در مطالعهای که توسط Cristiano Capurso و همکارانش در سال 2008 در ارتباط با رابطه چند شکلی C-262T CAT و بیماری آلزایمر انجام شد ، هیچ ارتباطی بین بیماری آلزایمر و این چند شکلی مشاهده نشد (Capurso C et al, 2008).
مطالعهای در سال 2009 توسط Piort Galecki و همکارانش بر روی ارتباط بین چند شکلی عملکردی CAT C-262T و احتمال افسردگی صورت گرفت که نتایج بدست آمده نشان داد هیچ ارتباط معنی داری بین چند شکلی ژن کاتالاز و خطر ابتلا به افسردگی وجود ندارد .(HYPERLINK "http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=Galecki%20P%5BAuthor%5D&cauthor=true&cauthor_uid=19855359"Galecki P et al, 2009)
در مطالعه ای که بر روی جمعیت مراکش در سال 2010 توسط Sayeh Ezzikouri و همکارانش انجام گرفت، ارتباط چند ژن انتی اکسیدان و خطر سرطان کبد مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که در چند شکلی CAT C-262T اختلاف آلل TT در بین گروه شاهد و کنترل معنادار بوده و افراد دارای ژنوتیپ TT دارای ریسک بیشتری برای ابتلاء به سرطان کبد هستند (Ezzikouri S et al, 2010) .
در سال 2010 Grazyna Dutkiewicz و همکارانش در لهستان طی بررسی بر روی افرادی که بافت پیوندی دریافت کرده اند، احتمال ابتلاء به دیابت بعد پیوند را با برخی از چند شکلی ها از جمله CAT C-262T مورد آزمایش قرار دادند و یافتند که ارتباط معناداری بین این چند شکلی و خطر ابتلاء به دیابت بعد پیوند وجود ندارد ( Dutkiewicz G et al,2010).
در مطالعه ای که توسط Ozbay و همکارانش در سال 2011 بر روی ارتباط بین سطح آنزیمهای آنتی اکسیدان خون و زمان حمله میگرن در بیماران مبتلا به میگرن انجام شد، کاهش آماری قابل توجهی در فعالیت GST-PX3، CAT، SOD و سطوح GSH در بیماران مبتلا به میگرن در مقایسه با گروه شاهد مشاهده شد.(CAT, GSH P<0/001, GSH, SOD P<0/05) در بیماران مبتلا به میگرن و گروه شاهد تفاوت معنیداری برای ژنوتیپهای Mn-SOD و CAT مشاهده نشد اما در ژنوتیپ GSH-PX3 تفاوت معنیدار وجود داشت. تفاوتی در فراوانی آللی Mn-SOD، CAT و GHS-PX3 در بین بیماران و گروه شاهد نبود. در نتیجه آنزیمهای استرس اکسیداتیو و آنتی اکسیدانت ها ممکن است نقش مهمی در پاتوژنز میگرن ایفا کنند .(Ozbey U et al, 2011)
در مطالعهای که توسط Chang Dong و همکارانش در سال 2012 در ارتباط با چند شکلیCAT -21 A>T با سرطان روده بزرگ انجام شد، تفاوت معنیداری بین ژنوتیپهای ژن CAT و همچنین فعالیت آنزیمی پایین تر در بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ نسبت به گروه کنترل مشاهده شد. فعالیت کم آنزیم CAT با افزایش ریسک ابتلا به سرطان روده بزرگ در ارتباط است، با این حال، هیچ مدرکی در حمایت از ارتباط چند شکلیCAT A-21T با خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ مشاهده نشد.(Chang D et al, 2012)
طی مطالعه ای که در سال 2013 توسط Gaynali و همکارانش در ترکیه بر روی افراد سیگاری در دو دسته مبتلا به سرطان حنجره و سالم انجام شد، ارتباط معناداری با چند شکلی CAT C-262T گزارش نگردید ( Aynali G et al, 2013).
طی مطالعه ای که در سال 2014 توسط Natsuko Taniguchi و همکارانش در ژاپن بر روی افراد سیگاری صورت گرفت، ارتباط تعدادی چند شکلی در ژن کاتلاز بررسی شد که طی آن یافت شد ارتباط معناداری بین چند شکلی های CAT C-262T و CAT A-21T و خطر ابتلاء به آسم وجود ندارد ولی ژنوتیپ TT از چند شکلی های CAT C-262T با خطر ابتلاء به آسم در پیری در ارتباط است و احتمال آن را افزایش می دهد( Taniguchi N et al, 2014).
2-2 مطالعات انجام شده بر روی ژن :NQO1 مطالعهای درسال 2003 توسط Lin P و همکارانش در ارتباط با بررسی چند شکلی های ژنتیکی در ژنهای NQO1، GSTP1 و Mn-SOD با خطر ابتلا به سرطان ریه در تایوان انجام شد، نشان داد که به طور کلی چند شکلی GSTP1 با خطر ابتلا به سرطان ریه در ارتباط می باشد. افراد حامل آلل نوع GSTP1 در معرض خطر بالای سرطان سلولهای سنگفرشی ریه هستند (Lin P et al, 2003).
در مطالعهای که توسط Pandith A و همکارانش در سال 2011 در جمعیت کشمیری بر روی ارتباط بین چند شکلی ژنتیکی C609T NQO1 و سرطان مثانه انجام شد، نشان داد که آلل T خطر ابتلا به سرطان مثانه را افزایش میدهد .(Pandith A et al, 2011)
مطالعهای دیگر در سال 2011 توسط Stavropoulou C و همکارانش در ارتباط با چند شکلی C609T NQO1 و خطر ابتلا به بیماری های آلزایمر و پارکینسون انجام گرفت که در آن آلل T خطر ابتلا به این بیماری ها را افزایش میداد.(Stavropoulou C et al, 2011)
متا آنالیزی در سال 2012 توسط Zhang و همکارانش در رابطه با چند شکلیNQO1 C609T و خطر ابتلا به سرطان معده در آسیاییها انجام شد. نتایج حاصل از مقایسه آلل T و آلل C این ژن نشان داد که در افراد دارای آلل T نسبت به افراد دارای آلل C، به طور قابل توجهی شانس ابتلا به سرطان معده افزایش مییابد .(Zhang Y et al, 2012)
متا آنالیزی در سال 2013 توسط Zhu CL و همکارانش در رابطه با چند شکلیC609T NQO1 با سرطان دستگاه گوارش (DTC) انجام شد که نشان داد که به طور کلی از لحاظ آماری ارتباط معنی داری بین چند شکلی این ژن و خطر DTC وجود دارد (Zhu CL et al, 2013).
در سال 2013 توسط Hu Yanlig و همکارانش متا آنالیزی در ارتباط با بررسی چند شکلیC609T NQO1 و خطر ابتلا به سرطان مری انجام شد که نتایج بدست آمده نشان داد که ارتباط معنیداری بین ژنوتیپ TT از چند شکلی C609T NQO1 و سرطان مری وجود دارد (Yanlig H et al, 2013).
مطالعهای در سال 2013 توسط Liu و همکارانش در بررسی ارتباط چند شکلی عملکردی NQO1 C609T و خطر ابتلا به سرطان سلولهای کبدی در جمعیت چین انجام شد. نتایج نشان داد در افرادی که ژنوتیپ TT دارند در مقایسه با افراد دارای ژنوتیپ CC به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان سلولهای کبدی افزایش مییابد (Liu F et al, 2013).
2-3 مطالعات پیشین انجام شده در خصوص پیوند کبد:بررسی ها نشان می دهد که ارتباط معنی داری بین نوع بیماری و خطر رد حاد پیوند وجود دارد و افراد دارای بیماری PBC، هپاتیت B و هپاتیت C به علت ضعیف بودن سیستم ایمنی کمتر از سایر بیماران به رد حاد پیوند کبد مبتلا می شوندSeiler, 1999, Farges, 1996, Berlakovich., 2011) ) همچنین Wiensner و همکارانش در سال 1998 ارتباط معنی داری بین میزان بالای ALT ، نوع بیماری، رژیم درمانی و سن بیمار با رد حاد پیوند کبد مشاهده کردند. در سال 2010Azarpira, و همکارانش گزارش کردند که ارتباطی بین چند شکلی ژن های GSTM1 و GSTT1و خطر رد حاد پیوند وجود ندارد اما رابطه معنی داری با افزایش سن بیماران مشاهده کردند.
در مطالعه ای که در سال 2010 در نیویورک توسط Navdeep Dhillon و همکارانش بر روی ارتباط رد پیوند کبد با چند شکلی در ژن گیرنده TLR4 صورت گرفت رابطه معنا داری بین این چند شکلی و رد پیوند کبد مشاهده گردید( Dhillon N et al, 2010).
در مطاله دیگر که در اسپانیا و در سال 2011 توسط M.J. Citores و همکارانش انجام شد، ارتباط رد حاد پیوند کبد در بیماران پیوند کبدی که به علت آلودگی با ویروس هپاتیت C مجبور به پیوند کبد شده اند با ده چند شکلی در ژن گیرنده TLR(TLR1-10) مورد بررسی قرار گرفت که نتایج حاصل نشان داد که تنها چند شکلی در ژن TLR3 با رد حاد پیوند کبد در ارتباط است ( Citores M et al, 2011).
طی مطالعه ای که در سال 2013 در چین توسط Zhijun Jiang و همکارانش انجام شد رابطه چند شکلی آنتی ژن 4 لنفوسیت T کشنده(CTLA-4) با خطر رد حاد پیوند کبد مورد بررسی قرار گرفت که نتایج آن نشان داد که این چند شکلی رابطه معناداری با رد حاد پیوند کبد ندارد ( Jiang Z et al, 2013).
در سال 2012 در ایتالیا توسط Bitetto D و همکارانش مطالعه ای در بین افرادی که بافت کبد پیوندی دریافت کرده بودند برای یافتن ارتباط بین رد حاد پیوند کبد با چند شکلی در ژن انترلوکین28(IL-28B) انجام دادند. نتایج این بررسی نشان داد که اختلاف معناداری در بین افرادی که بافت کبد پیوندی آنها رد شده و آنهایی که رد حاد صورت نگرفته در ژنوتیپ اینترلوکین28 وجود دارد ( Bitetto D et al, 2012).
در سال 2013 در نیویورک توسط Sridhar R. Allam و همکارانش بررسی برای یافتن ارتباط بین بقای بافت پیوندی در افراد دریافت کننده پیوند کبد با چند شکلی در ژن اینترلوکین 28(IL-28B) صورت گرفت که طی آن مشخص شد ارتباط معنا داری وجود دارد و حضور آلل C باعث افزایش بقای بافت کبد پیوندی در گیرندگان کبد می شود ( Allam RS et al, 2013).
Xiaobo Yu و همکارانش در سال 2014 در چین به بررسی ارتباط چند شکلی فاکتور 5 تنظیمی اینترفرون(IRF5) و رد حاد پیوند کبد پرداختند که در این رابطه به این نتیجه دست یافتند که چند شکلی در این ژن ارتباط معنا داری با رد حاد پیوند کبد دارد و ژنوتیپ GG در معرض ریسک رد حاد پیوند کبد می باشد ( Yu X et al, 2014).
Uesugi M و همکارانش در سال 2014 در ژاپن مطالعه ای برای یافتن ارتباط بین رد حاد پیوند کبد و چند شکلی در ژن سیتوکروم P450(CYTP3A5) انجام دادند. طی این مطالعه مشخص شد که ارتباط معناداری بین این چند شکلی و خطر رد حاد پیوند کبد وجود ندارد ( Uesugi M et al, 2014).
فصل سوم
روش کار3-1 نمونه گیری:در این طرح، مطالعه بر روی 217 نفر از بیماران پیوند کبد در مرکز پیوند بیمارستان نمازی شیراز طی سالهای 93-1392 انجام شد که از این تعداد 144 نمونه خون کامل و 73 نمونه بافیکت بود. DNA را از نمونههای خون به روش Boiling و از نمونههای بافیکت با استفاده از کیت DNP متعلق به شرکت سیناژن استخراج کردیم. نمونههای کنترل نیز به تعداد 217 نمونه در این مطالعه وارد گردید. در نهایت یک مطالعه مورد-شاهدی بین افراد سالم و بیماران پیوند کبد و یک مطالعه آینده نگر(Cohort) بین بیماران پیوند دارای رد حاد و فاقد رد حاد انجام شد. جدول 3-1مشخصات این بیماران را نشان میدهد. در این مطالعه رد حاد پیوند به افرادی اطلاق میگردد که در طول 6 ماه اول پیوند با بیوپسی (نمونه برداری از بافت) رد حاد آن ها تایید شدهاست.
جدول3-1: مشخصات گروه شاهد و کنترل
مشخصات سالم بیماران پیوند کبد
تعداد کل
میانگین سن 217
31/10 ±09/30 217
26/18±55/33
3-2 وسایل مورد نیازوسایل استفاده شده در این پروژه شامل:
سمپلر(Socorex)، ترازو، میکرو سانتریفیوژ (Hettich)، ورتکس (Scientific industries INC)، اتوکلاو (ریحان طب)، مایکروفر (بوتان)، دستگاه ترموسایکلر (Techne)، Hot plate(Techne)،Rotator (پدیده نوژن پارس)، PH-meter(Metrohm)، Electrophoresis (تانک الکتروفورز و منبع تغذیه جریان الکتریکی پایاپژوهش)، دستگاه Gel documentation(UvitecCambridge).
3-2-1 محلولهای استفاده شده جهت استخراج DNA از نمونه خون کاملمحلولهای استفاده شده شامل:
NaOH (50 میلی مولار)، TrisHCl (1 مولار)، محلول NH4Cl (170 میلی مولار)، محلول NaCl-EDTA (10 میلی مولار) می باشد که از طریق روش گفته شده در کتاب Molecular Cloning: A Laboratory Manual تهیه شدند (Green MR et al, 2012).
3-2-2 محلولهای استفاده شده جهت استخراج DNA از نمونه بافی کتپروتئاز mg/ml 20 (proteinase K)، Lysis Solution، Wash Buffer (Ethanol Base) Precipitation Solution(Isoprppanole Base)،Solvent Buffer
3-2-3 مواد لازم جهت انجام PCRTaq DNA Polymerase (سیناژن)، dNTPs (سیناژن)، MgCl2 (سیناژن)، بافر 10x(10x buffer) مخصوص PCR(سیناژن) و پرایمر های رفت و برگشت ژن CAT و NQO1 (سیناژن)
3-2-4 مواد لازم جهت انجام الکتروفورزبافرTBE، محلول اتیدیوم بروماید (x1000)، Tris Base (سیناژن)، Boric acid (Merck)، EDTA (Merck) 6xloading buffer (سیناژن)، Agarose(Invitrogen)، 100bp DNA ladder (Vivantis).
3-2-5 مواد استفاده شده جهت اثر دادن آنزیم محدود کنندهآنزیم محدود کنندهHinf1 و EcoRV(Fermentas) و بافرEcoRV و بافرv3
3-3 استخراج DNA از خون محیطیاستخراج DNA از خون کامل به روش جوشاندن (Boiling) انجام شد که جزئیات روش کار طبق موارد گفته شده در منبع مورد نظر میباشد (Newton CR et al, 1995).
3-4 استخراج DNA از بافی کت با کیت DNP1- 5 میکرولیتر پروتئاز را روی 100 میکرولیتر از نمونه بافی کت ریخته و آن را به مدت 10 ثانیه ورتکس میکنیم سپس لوله ها را به مدت 10 دقیقه درون Hot plate در دمای72 درجه سانتیگراد قرار میدهیم.
2- بعد از بیرون آوردن لوله ها از Hot plate در دمای72 درجه، 400 میکرولیترLysis Solution ریخته و به مدت 20- 15 ثانیه ورتکس میکنیم تا یک سوسپانسیون کاملا هموژن بدست آید.
3- به محلول فوق 300 میکرولیتر از Precepitation Solution اضافه کرده و برای 5 ثانیه ورتکس میکنیم، سپس لوله ها درون سانترفیوژ با دور g 12000به مدت 10 دقیقه قرار میدهیم.
4- بعد از بیرون آوردن از سانترفیوژ محلول رویی لوله ها را خالی کرده و لوله ها را روی یک دستمال به مدت 3-2 ثانیه قرار میدهیم.
5- لوله ها را برگردانده و به هر کدام 1 میلی لیتر از Wash Buffer اضافه کرده و به مدت 5-3 ثانیه ورتکس کرده و مجددأ درون سانترفیوژ با دورg 12000 این بار به مدت 5 دقیقه قرار میدهیم.
6- بعد از اتمام زمان سانترفیوژ مایع رویی را خالی کرده و رسوب ته لوله را نگه داشته و برای اینکه Wash Buffer درون لوله ها کاملا خشک شود آن ها را به مدت 5 دقیقه درون Hot plate 65 درجه قرار میدهیم.
7- بعد از خشک شدن لوله ها آن ها را بیرون آورده و 30 میکرولیتر از Solvent Buffer اضافه کرده لوله ها را به آرامی تکان میدهیم و مجددأ درون Hot plate 65 درجه قرار میدهیم به مدت 5 دقیقه تا رسوب ته لوله که همان DNA است به خوبی حل شود. DNA بدست آمده را در دمای 20- درجه سانتیگراد نگهداری می کنیم.3-5 PCRاز واکنش زنجیرهای پلیمراز جهت تعیین ژنوتیپهای چندشکلی ژنتیکی ژنهایCAT C-262T و NQO1 C609T استفاده کردیم. برای انجام این کار مواد مورد نیازی که در بالا ذکر شد را از فریزر 20- درجه سانتیگراد بیرون میآوریم. بعد از آب شدن مواد در دمای اتاق جهت درست کردن میکس آنزیم آنها را روی یخ قرار می دهیم. جهت تهیه 20 میکرولیتر مخلوط واکنش به ازای هرلوله، مواد مورد نیاز را طبق جدول 3-2 با هم مخلوط میکنیم.
جدول 3-2: مواد مورد نیاز جهت تهیه مخلوط واکنش PCRاجزای واکنش حجم مورد نیاز به ازای هر واکنش (μl)
10x PCR buffer 5/2
dNTP (10 mM) 5/0
MgCl2 (50 mM) 75/0
10) پرایمر رفتμM( 1
10)پرایمر برگشتμM( 1
Taq DNA polymerase 3/0
آب استریل 95/13
DNA --plate 5
پرایمرهای رفت و برگشت مورد استفاده جهت تکثیر قطعه مورد نظر از ژنNQO1:
Forward primer 5’-TCC TCA GAG TGG CAT TCT GC-3’
Reverseprimer 5- TCT CCT CAT CCT GTA CCT CT-3’
(Sameer AS et al, 2010)
پرایمرهای رفت و برگشت مورد استفاده جهت تکثیر قطعه مورد نظر از ژن CAT :
Forward primer 5’-CTGATAACCGGGAGCCCCGCCCTGGGTTCGGATA-3’
Reverse primer 5’-CTAGGCAGGCCAAGATTGGAAGCCCAATGG-3’
(Zarbock R et al. 2007)
بعد از اینکه مخلوط واکنش را آماده کردیم در هر لوله 20 میکرولیتر از مخلوط ریخته و به آن 5 میکرولیتر DNA الگو اضافه میکنیم. برای انتقال قطرات چسبیده به دیواره به ته لوله، به مدت چند ثانیه spin down میکنیم و در دستگاه PCR قرار میدهیم. جهت انجامPCR از مراحل آورده شده در جداول 3-3 و3-5 استفاده میکنیم.
جدول 3-3: برنامه تنظیم شده برای واکنش PCRجهت تکثیر ژن NQO1مرحله دما(°C) زمان
دناتوراسیون اولیه 94 7 دقیقه
41سیکل دناتوراسیون 94 30 ثانیه
اتصال 58 30 ثانیه
طویل شدن 72 30 ثانیه
بسط نهایی 72 5 دقیقه
در ژن NQO1 محصول PCR یک قطعه 230 جفت بازی است. پس از پایان PCR، به 10 میکرولیتر از محصول PCR، 2 میکرولیتر از بافرV3و 25/0 میکرولیتر (معادل 5 واحد) از آنزیم HinfI اضافه کرده و لوله ها را به مدت 17 ساعت درون Hot plateدر دمای 37 درجه سانتیگراد قرار میدهیم. پس از گذشت مدت زمان لازم، نمونهها را از Hot plate خارج کرده، به منظور جمع آوری قطرات Spin down میکنیم و جهت تفکیک قطعات DNA حاصل از هضم آنزیمی، آن را به دستگاه الکتروفورز منتقل میکنیم.
پس از هضم آنزیمی توسط آنزیم HinfI قطعات bp 200 برای ژنوتیپ CC و قطعات bp151 و bp49 نمایانگر ژنوتیپ TT وقطعات bp200، bp151 و bp 49 نشان دهنده ژنوتیپ CT بدست میآید.
جدول 3-4: قطعات حاصل از هضم آنزیمی برای ژنوتیپ های چندشکلی ژنتیکی NQO1ژنوتیپ قطعات (جفت باز)
CC 200
CT 49، 151، 200
TT 151،49
جدول 3-5: برنامه تنظیم شده برای واکنش PCRجهت تکثیر ژن CATمرحله دما (°C) زمان(دقیقه)
دناتوراسیون اولیه 95 5
35 سیکل دناتوراسیون 94 1
اتصال 68 1
طویل شدن 72 1
بسط نهایی 72 5
در ژن کاتالاز قطعات DNA حاصل از PCR190 جفت بازی میباشند. پس از پایان PCR، به 10 میکرولیتر از محصول PCR، 2 میکرولیتر از بافر EcoRVو 25/0 میکرولیتر (معادل 5 واحد) از آنزیم EcoRV اضافه کرده و لوله ها را به مدت 16 ساعت در Hot plateدر دمای 37درجه سانتیگراد قرار میدهیم. پس از پایان این مدت زمان، نمونهها راخارج کرده، Spin down میکنیم و به الکتروفورز منتقل میکنیم. ژنوتیپ TT این چندشکلی، جایگاهی برای برش توسط آنزیم EcoRV ندارد. بنابراین، باند 190 جفت بازی نشان دهنده آلل موتانت این چند شکلی است. ژنوتیپ CC توسط آنزیم EcoRV برش خورده و دو قطعه 157 و 33 جفت بازی بوجود میآید. قطعات حاصل از هضم آنزیمی برای ژنوتیپ های این چند شکلی در جدول 3-6 نشان داده شدهاند.
جدول 3-6: قطعات حاصل از هضم آنزیمی برای ژنوتیپ های چندشکلی ژنتیکی CATژنوتیپ قطعات
TT 190
CT 33، 157، 190
CC 157،33
3-6 الکتروفورزبه منظور مشاهده قطعات DNA حاصل از هضم، جهت تعیین چندشکلی ژنتیکی CAT C-262TوNQO1 C609T، آنها را به ژل 5/1 % آگاروز منتقل میکنیم. برای تهیه ژل 5/1 %، 72/1 گرم پودر آگاروز را با 115 سی سی TBE 0.5x مخلوط کرده و با قرار دادن شانه درون ژل چاهک درست میکنیم. پس از سرد شدن ژل و خارج کردن شانه مواد حاصل از هضم آنزیمی را با x Loading 6 مخلوط و به چاهک ها منتقل میکنیم در یکی از چاهکها bp DNA Ladder100 به عنوان نشانگر طول قطعات میریزیم و با برقراری جریان الکتریکی قطعات DNA حاصل براساس اندازه خود در طول ژل از قطب منفی به مثبت دستگاه الکتروفورز حرکت کرده و از هم جدا میشوند.
3-7 رنگ آمیزی ژلبه منظور اینکه قطعات DNA روی ژل آگاروز قابل رؤیت شود، ژل را از دستگاه الکتروفورز بیرون آورده و به مدت 10الی 15 دقیقه درون ظرف حاوی اتیدیوم بروماید (µg/ml1) قرار میدهیم، پس از آن ژل را درون دستگاه Gel documentation قرار داده و با روشن کردن نور UV از آن عکس گرفته و مشاهده میکنیم.

شکل 3-1: نتایج حاصل از PCR –RFLP چند شکلی ژنتیکی CAT C-262Tبر روی ژل آگاروز
شکل 3-2: نتایج حاصل از PCR -RFLP چند شکلی
ژنتیکی NQO1 C609T بر روی ژل آگاروز3-7 تحلیل آمارینتایج حاصل از مطالعه که برروی بیماران پیوند کبد و چندشکلی ژنهای CAT وNQO1 انجام گرفت بانرمافزار SPSS، با به کارگیری روش کای اسکور (x2) و آنالیز آماری رگرسیون لوجستیک و آزمون t-test با در نظر گرفتن سطح معنیداری ٠۵/٠P< مورد تجزیه و تحلیل قرار دادیم.
فصل چهارم
نتایج4-1 مشخصات افراد شرکت کننده در این مطالعهدر این مطالعه 217 نفر از بیماران پیوند کبد با میانگین سنی 2/18±5/33 مورد بررسی قرار گرفتند. در میان بیماران پیوند کبد 47 بیمار با میانگین سنی 2/16±7/36 با رد حاد پیوند کبد و 170 بیمار با میانگین سنی 7/18±6/32 بدون رد حاد پیوند بودهاند. همچنین 217 نفر افراد سالم با میانگین سنی 3/10 ±0/30 به عنوان گروه کنترل مورد استفاده قرار گرفت.
4-2 نتایج حاصل از بررسی ریسک فاکتور های دخیل در رد پیوند کبد و مشخصات بیمارانآنالیز عوامل خطر مانند جنسیت پذیرنده و دهنده بافت، گروه خونی، سن گیرنده ودهنده بافت بین گروههای بیمار دارای رد حاد و فاقد رد حاد پیوند تفاوت معنی داری از لحاظ آماری نشان نداد. )05/0<P) آنالیز عوامل خطر از طریق تست رگرسیون لوجستیک انجام گرفت.
جدول 1-4 بررسی ریسک فاکتورهای دخیل در رد پیوند کبد و مشخصات بیمارانفاکتور مورد مطالعه فاقد رد پیوند حاد (n=170)(%) دارای رد پیوند حاد (n=47)(%) OR CI%95 P-value
جنسیت گیرنده
مرد (61) 104 (66) 31 1 زن (39) 66 (34) 16 813/0 41/0-60/1 550/0
جنسیت دهنده مرد (58) 100 (74) 35 1 زن (42) 70 (26) 12 042/2 99/0-20/4 053/0
گروه خونی O (38) 65 (28) 13 1 A (29) 50 (34) 16 60/1 70/0-20/3 261/0
B (29) 48 (34) 16 66/1 73/0-20/3 223/0
AB (4) 7 (4) 2 42/1 26/0-20/7 677/0
RH مثبت (88) 149 (93) 44 1 منفی (12) 21 (7) 3 48/0 13/0-69/1 257/0
جدول 2.4- بررسی ریسک فاکتورهای کمی دخیل در رد پیوند کبد و مشخصات بیمارانفاکتور مورد مطالعه فاقد رد پیوند حاد دارای رد پیوند حاد df t-test P-value
میانگین سن پذیرنده بافت
میانگین سن دهنده بافت 7/18±66/32
8/14±73/30 2/16±76/36
8/13±39/33 215
192 364/1-
059/1- 174/0
291/0
4-3 نتایج حاصل از بررسی چند شکلی ژن CAT درافراد سالم و بیماران پیوند کبدفراوانی ژنوتیپهای سه گانهCC، CT و TT ژنCAT در گروه سالم به ترتیب: 9/64 %، 2/29 % و 9/5 % و در بیماران پیوند کبد به ترتیب: 2/58 %، 4/35 % و 4/6 %بدست آمد. فراوانی آللهای C و T در افراد سالم به ترتیب: 79/0 و 21/0 و در بیماران پیوند کبد: 76/0 و 24/0 است. (جدول 3-4) در جمعیت سالم تعادل هاردی- واینبرگ را مورد بررسی قرار دادیم که نشان دهنده نرمال و در تعادل بودن جمعیت بود(P>0.05، df=1، X2=1.45).
جدول 4-3 مقایسه ژنوتیپ های ژن کاتالاز در گروه سالم و بیمار پیوند کبدسالم N(%) پیوند کبد N(%)
ژنوتیپ ها CC (65) 141 (58) 126
CT (30) 63 (36) 77
TT (5) 13 (6) 14
آلل C (79) 345 (76) 329
T (21) 89 (24) 105
4-4 مقایسه ی فراوانی ژنوتیپی و آللی بین دو گروه سالم و بیمار در ژن کاتالازبا استفاده از آنالیز آماری رگرسیون لوجستیک مقایسه فراوانیهای ژنوتیپی و آللی ژن CAT بین دو گروه سالم و بیماران پیوند کبد انجام شد.
جدول 4-4 آنالیز توزیع فراوانی های ژنوتیپی و آللی ژن کاتالاز در بین گروه سالم و بیماران پیوند کبدسالم بیماران پیوند کبدی OR
CI95% P-value
ژنوتیپ CC 141 126 1 - -
CT 63 77 36/1 06/2-90/0 135/0
TT 13 14 20/1 66/2-54/0 644/0
CT+TT 76 91 34/1 10/2-50/0 139/0
آلل C 345 329 1 T 89 105 237/1 70/1-89/0 193/0
4-5 مقایسه ی فراوانی ژنوتیپی و آللی بین بیماران با رد حاد پیوند و بیماران فاقد رد حاد پیوند در ژن کاتالازمقایسه فراوانیهای ژنوتیپی و آللی بین دو گروه بیماران با رد حاد و فاقد رد حاد پیوند در ژن CAT انجام شد. که در هیچ یک ارتباط معنیداری مشاهده نشد (05/0<P).
جدول 4-5 آنالیز توزیع فراوانی های ژنوتیپی و آللی در ژن کاتالاز در بین بیماران پیوند کبدفاقد رد پیوند حاد N(%) دارای رد پیوند حاد N(%) OR CI95% P-value
ژنوتیپ CC (9/55)95 (0/66)31 1 CT (0/37)63 (8/29)14 681/0 33/0-38/1 287/0
TT (1/7)12 (2/4)2 511/0 10/0-40/2 396/0
CT+TT (1/44)75 (0/34)16 654/0 33/0-28/1 217/0
آلل C (2/58)253 (5/69)76 1 T (8/41)87 (5/30)18 689/0 39/0-21/1 199/0
4-6 نتایج حاصل از بررسی چند شکلی ژن NQO1 درافراد سالم و بیماران پیوند کبدمطابق با جدول 4-6 فراوانی آلل های C و T ژن NQO1 در افراد سالم به ترتیب: 73/0 و 27/0 و در گروه بیمار به ترتیب: 75/0 و 25/0 بدست آمد. فراوانی ژنوتیپهای CC، CT وTT در افراد سالم به ترتیب: 5/52 % ، 5/40 % و 9/6 % و در گروه بیمار پیوند کبد به ترتیب: 9/53 %، 4/41 % و 6/4 % بود و در بررسی گروه سالم مشاهده شد که جمعیت از تعادل هاردی- واینبرگ تبعیت میکند(P>0.05، df=1، X2=3.25).
جدول 4-6 مقایسه ژنوتیپ های ژن NQO1 در گروه سالم و بیمار پیوند کبدسالم N(%) پیوند کبد N(%)
ژنوتیپ ها CC (53) 114 (54) 117
CT (40) 88 (41) 90
TT (7) 15 (5) 10
آلل C (73) 316 (75) 324
T (27) 118 (25) 110
4-7 مقایسه ی فراوانی ژنوتیپی و آللی بین دو گروه سالم و بیمار ژن NQO1با استفاده از آنالیز آماری رگرسیون لوجستیک مقایسه فراوانیهای ژنوتیپی و آللی ژن NQO1 بین دو گروه سالم و بیماران پیوند کبد انجام شد.
جدول 4-7 آنالیز توزیع فراوانی های ژنوتیپی و آللی ژنNQO1 در بین گروه سالم و بیماران پیوند کبدسالم
بیماران پیوندی OR CI95% P-value
ژنوتیپ CC 114 117 1 CT 88 90 997/0 67/0-43/1 986/0
TT 15 10 650/0 28/0-50/1 314/0
CT+TT
103 100 946/0 64/0-37/1 773/0
آلل C 316 324 1 T 118 110 100/1 48/1-81/0 537/0
با توجه به نتایج بدست آمده در جداول فوق، ارتباط معنیداری بین فراوانی آللها و ژنوتیپهای ژن NQO1 وCAT در جمعیت سالم و بیماران پیوندی مشاهده نشد. این مشاهده حاکی از آن است که ژن های NQO1 و CAT دربروز بیماری کبدی منجر به پیوند نقشی ندارد.
4-8 مقایسه ی فراوانی ژنوتیپی و آللی بین بیماران با رد حاد پیوند و بیماران فاقد رد حاد پیوند در ژن NQO1مقایسه فراوانیهای ژنوتیپی و آللی بین دو گروه بیماران با رد حاد و فاقد رد حاد پیوند در ژن NQO1 انجام شد. که در ژن هیچ یک ارتباط معنیداری مشاهده نشد (05/0<P) . ولی هنگامی که حداقل حضور یک آلل C یعنی مجموع دو وضعیت CC و CT را نسبت به حالت TT مورد بررسی قرار دادیم اختلاف معنی داری دیده شد. و نشان داده شد که حالت TT می تواتد باعث افزایش خطر رد حاد پیوند کبد به میزان 92/3 برابر شود(92/3OR=، 08/1-20/14CI=، 037/0P=).
جدول 4-8 آنالیز توزیع فراوانی های ژنوتیپی و آللی در ژن NQO1 در بین بیماران پیوند کبدفاقد رد پیوند حاد N(%) دارای رد پیوند حاد N(%) OR CI95% P-value
ژنوتیپ CC (7/51)88 (7/61)29 1 CT (2/45)77 (6/27)13 51/0 24/0-05/1 069/0
TT
(0/6)5
(7/10)5 03/3 82/0-23/11 096/0
CC+CT (0/97)165 (3/89)42 1 TT
(0/3)5 (7/10)5 92/3 08/1-20/14 037/0

دسته‌بندی نشده

No description. Please update your profile.

LEAVE COMMENT

نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.